فناوری هایی که می توانند آنسوی دیوارها را ببینند

در آغاز سال ۲۰۱۵، روزنامه ی USA Today خبری را تحت عنوان “رادار پلیس آنسوی دیوارها را می بیند” منتشر نمود. RANGE-R نام یک رادار دستی است که توسط پلیس آمریکا و سایر ارگان های دولتی این کشور مورد استفاده واقع شده است و این توانایی را دارد تا آنسوی دیوارها را ببیند. در واقع، این رادار حرکت های درون فضاهای بسته را ثبت می نماید. این رادار به سیستمی فوق العاده حساس مجهز گشته است که می تواند فردی را که در درون یک ساختمان و پشت چند دیوار مشغول به نفس کشیدن است را شناسایی نماید.

هر چند دولت آمریکا از پیشتر رادار RANGE-R را در اختیار ارتش و سرویس های جاسوسی این کشور قرار داده بود اما وجود چنین دستگاهی برای بسیاری از روزنامه نگارانی که وظیفه ی انتشار ویژگی های این رادار را داشتند تعجب آور بود. برای نمونه، FBI در عملیات های رهایی از گروگان از این رادار استفاده می نماید. همچنین RANGE-R توسط آتش نشانان در هنگام عملیات جستجو و امداد و نجات در میان ساختمان های فرو ریخته و توسط نیروهای مارشال آمریکا برای دستگیری فراریان مورد استفاده واقع می شود.

هر چند در گذشته این فن آوری تنها برای چند ارگان دولتی در دسترس بود اما امروزه، این سیستم راداری به دلیل پیشرفت هایی که منجر به کاهش هزینه ی ساخت آن شده است در سطح وسیعتری مورد استفاده قرار می گیرد. ساخت سیستم راداری RANGE-R چیزی در حدود ۶ هزار دلار هزینه دارد، در حالی که نمونه های اولیه سیستم های راداری با قابلیت اتصال به وای فای با هزینه های کمتری در حال ساخت هستند.

بنابراین، با پیشرفت این فناوری و کاهش هزینه های ساخت آن، جای تعجب نخواهد بود اگر شاهد آن باشیم که مجرمانی بخواهند از این ابزار در آینده سوء استفاده نمایند. پس هم اکنون بهترین زمان ممکن است تا به بررسی موشکافانه ی این فناوری و ویژگی هایش بپردازیم.

 

کسی اون بیرون زنده است ؟

فن آوری سنسور به کار رفته شده در رادار RANGE-R ” TTWS ” نامیده می شود. TTWS کوتاه شده ی ” Through-the-Wall Sensors ” به معنای سنسورهایی که می توانند آن سوی دیوارها را ببینند است. این سنسور همانند سنسور رادارهای دیگر، میدان مورد نظر را به وسیله ی امواج رادیویی در جهت کشف هدف، مورد بررسی قرار می دهد و سپس پرتو اواج رادیویی انعکاس داده شده به سوی گیرنده را ثبت می نماید.

اما تشریح عملکرد این کار تنها از منظر تئوری آسان است و در عمل این کار مستلزم فناوری پیچیده ایی می باشد. سازندگان TTWS مجبور بودند تا ترکیب فناوری های گوناگون به همراه روش های پیچیده ی داده پردازی را در یک دستگاه گرد آوری نمایند. از سوی دیگر اپراتورهای این رادار نیز مجبور هستند تا به مدت طولانی تحت آموزش قرار بگیرند تا بتوانند بیاموزند که چگونه داده های دریافت شده توسط رادار را تفسیر نمایند.

اکثر رادارهای TTWS در محدوده ی فرکانسی ۱ تا ۱۰ گیگاهرتز بکار انداخته می شوند. تشعشعات راداری در این محدوده می توانند به خوبی در دیوارهای بتنی، چوبی، پلاستیکی، شیشه ایی و سایر دیوارها نفوذ نمایند.

بنابراین هرچه محدوده ی فرکانسی افزایش یابد به همان اندازه میزان نفوذ پذیری تشعشات به درون دیوارها کاهش می یابد. اما از روی دیگر در فرکانس های بالاتر، میزان دقت در اندازه گیری بعد مسافتی و شکلی جسم افزایش می یابد. علاوه بر این، برخی از مواد، امواج رادیویی را به صورت گزینشی در ناحیه ایی محدود جذب می نمایند. به همین دلیل است که اسکنرهای پیشرفته می توانند فرکانس ها را تغییر دهند یا یک طیف گسترده ی رادیویی را به کار گیرند.

کار با پالس های ضربه ایی کوتاه به کاربران این اجازه را می دهد تا میزان فاصله ی موجود با یک شیء را با اندازه گیری مدت زمان لازم برای رفت و برگشت یک موج، مورد ارزیابی قرار دهند. سیستم های تشخیص حرکت بر اساس اثر دوپلر کار می نمایند: یک موج منعکس شده از یک شیء در حال حرکت، با تغییر اندک فرکانس خود اجازه ی کشف حرکتی نزدیک ایستایی همانند حرکت بسیار ریز قفسه ی سینه در هنگام نفس کشیدن را می دهد.

شکی نیست که دستگاه های TTWS دارای محدودیت های بسیاری هستند. اصلی ترین محدودیت این دستگاه ها آن است که امواج رادیویی، توانایی نفوذ به درون فلزات را دارا نمی باشند. بنابراین شناسایی فردی که در درون ساختمانی با پوشش های آلومینیومی قرار دارد غیر ممکن است. دیگر محدودیت این دستگاه ها آب است. از آنجایی که آب خواص مشابه بسیاری را با فلزات دارد، یک بتن متخلخل مرطوب می تواند سد مناسبی در برابر امواج رادیویی TTWS باشد.

از روی دیگر به صورت کلی شناسایی شیئی که در پشت دیواری با ضخامت بیش از ۳۰ سانتی متر قرار داشته باشد غیر ممکن است.

بازه آشکار سازی بیشتر دستگاه ها بین ۱۵ تا ۲۰ متر قرار دارد، در حالی که دستگاه هایی با آنتن های بزرگتر و منابع تغذیه ایی قوی تر می توانند تا بازه ی آشکار سازی ۷۰ متری دست یابند. از سوی دیگر، اشیاء متحرک زیادی همانند سگ، پرده ی باد افتاده و … می توانند در درون یک خانه وجود داشته باشند، اما رادارها به طور معمول برای شناسایی انسان ها به کار می روند. بنابراین تفسیر و بررسی یک شیء همیشه نمی تواند به یک گونه باشد، خصوصا در مواقعی که فرایند اندازه گیری باید بسیار سریع انجام بگیرد. یک فرایند اندازه گیری استاندارد چیزی در حدود ۱ دقیقه به طول می انجامد.

بیشتر رادارها دستی هستند. بنابراین اپراتور رادار جهت زدودن لرزش ها باید رادار را به دیوار ساختمانی که می خواهد آن را بررسی نماید بچسباند. اما گاهی شرایطی به وجود می آید که این کار را غیر ممکن می سازد. به همین دلیل است که برخی از رادارها بر روی سه پایه ها، روبات ها و هواپیماهای بدون سرنشین نصب می گردند.

رادارهای ساده ی TTWS تنها می توانند نشان دهند که آیا موجود زنده یا شیء متحرکی در درون ساختمان وجود دارد یا ندارد. اما انواع پیچیده تر این رادارها توانایی آن را دارند تا افزون بر قابلیت های گفته شده، میزان مسافت تا شیء مربوطه را محاسبه نمایند. افزون بر آن گونه ی پیچیده ی این رادارها می توانند یک طرح دو یا سه بعدی تقریبی را از ساختمان و اشیای درون آن به شما ارائه دهند.

آزمایش های تجربی صورت گرفته در شرایط آزمایشگاهی بر روی این رادارها امیدوار کننده به نظر می رسد. برای نمونه، یک رادار با قابلیت اتصال به وای فای بر روی رباتی نصب گردید و توانست نقشه ایی از یک خانه ی ناشناخته را با اختلاق خطای ۲ سانتی متر رشم نماید. با این وجود انبوه سازی این فناوری در حال حاضر در هاله ایی از ابهام قرار دارد.

 

چگونه از دید این رادارها پنهان بمانیم ؟

بهترین روش برای مقابله با جاسوسی هایی که ممکن است از طریق TTWS صورت بگیرد استفاده از یک ساختمان پوشیده شده می باشد. اگر در بنای ساختمان شما از سازه های بتنی ضخیم استفاده شده باشد پس دیگر نیاز نیست تا نگران چیزی باشید. اما اگر دارای چنین ساختمانی نیستید، استفاده از سایدینگ های آلومینیومی یا کاغذ دیواری های اندودی می توانند راهکارهای مناسبی باشند. نگهداری از سه سگ به صورت همزان در حیاط خانه اتان می تواند به عنوان یک راهکار حفاظتی دیگر در نظر گرفته شود. زیرا رادارهای انبوه سازی شده نمی توانند سه هدف را به یک باره شناسایی نمایند.

 

این یک تراهرتز نه چندان ترسناک است

اگر جزو دنبال کنندگان اخبار علمی هستید، احتمالا باید درباره ی آشکارسازهای تراهرتزی که می توانند آنسوی دیوارها را ببینند و بمب ها را از راه دور کشف نمایند چیزی شنیده باشید.

در واقع، رادارهای تراهرتزی تنها برای بازرسی از مسافران مورد استفاده قرار می گیرند. این رادارها بدین دلیل بسیار مشهور گشته اند که می توانند تصویری بسیار دقیق از بدن انسان را در هنگامی که لباس بر تن دارد ارایه نمایند.

بسیاری از کاربردهایی که درباره ی رادارهای تراهرتزی شنیده می شود بیشتر جنبه ی داستانی دارند. در واقعیت، این رادارها با مشکلات حل نشده ی فراوانی از جمله محو سیگنال ها در هنگام نفوذ از موانع گوناگون تا ساختار بسیار متراکم ساتع کنندگی پرتوها دست به گریبان هستند.

باور نادرست دیگری که در این زمینه وجود دارد مربوط به دوربین های مادون قرمز می شود. بسیاری از مردم بر این باورند که با استفاده از دوربین های مادون قرمز می توان آنسوی دیوارها را مشاهده نمود. اما در پاسخ به این گونه از صحبت ها باید گفت که آشکار سازهای حرارتی توانایی انجام هیچ کاری را ندارند. خوب است بدانید که یک آشکار ساز مادون قرمز، حتی نمی تواند آنسوی یک شیشه مات یا تخته ایی سه لایه را ببیند.

 

چگونه با این شیوه مقابله نماییم ؟

در واقع هیچ راهکاری برای مقابله با این شیوه وجود ندارد.

 

چه صداهایی را می شنوید ؟

هر کسی اگر حتی برای یک بار هم که شده فیلمی جاسوسی را دیده باشد می داند که هر مکالمه ایی را می توان به وسیله ی استراق السمع حتی از پشت پنجره و از فواصل دور شنید. صدای ما باعث ارتعاش شیشه های پنجره می گردد و یک لیزر می تواند این ارتعاشات را بخواند. از سوی دیگر در اقدامی متقابل پارازیت افکن هایی ساخته شده اند که می توانند به شیشه ها بچسبند و نویزهای درهم و نامنظمی را تولید نمایند.

امروزه جاسوس ها به نحوی باعث آسان تر شدن زندگی ما می شوند. آن ها می توانند با آنالیز یک فایل ویدیوئی بدون صدا که تنها بخشی از یک اتاق را نشان می دهد، صداهای درون اتاق را از آن خارج بنمایند. اصول کلی این کار همانند روش قبل است: جسم در معرض صدا می تواند به عنوان غشایی عمل نماید که می لرزد و جاسوس ها به وسیله همین لرزش صداهای موجود در درون اتاق را از تصویر مورد نظرشان خارج می نمایند.

همانگونه که در پیشتر به آن اشاره نمودیم، با اتصال یک پارازیت افکن به شیشه ی پنجره اتان می توانید مطمئن شوید که کسی نمی تواند از طریق لرزش شیشه از شما جاسوسی بنماید. اما چگونه می خواهید معضل خارج سازی صدا از تصویر را حل نمایید ؟ جاسوس ها به وسیله ی دوربین های مخصوصی که توانایی ضبط هزاران فریم بر ثانیه را دارند به آسانی می توانند با تصویر برداری از درون اتاق شما به مکالماتتان گوش فرا دهند.

شوربختانه امروزه دوربین هایی که چنین قابلیتی را داشته باشند در هر جایی پیدا می شوند. حتی بسیاری از گوشی های هوشمند امروزی نیز می توانند با کیفیت بالایی فیلم برداری نمایند که این کار می تواند اطلاعات ارزشمندی را در اختیار جاسوسان قرار دهد. برای نمونه، آن ها می توانند به وسیله ی این فیلم ها، افراد شرکت کننده در گفتگو را شناسایی نمایند.

چگونه با این شیوه ی جاسوسی مقابله نماییم ؟

از یک پرده یا وسیله ایی استفاده نمایید که مانع از تصویر برداری گردد. تنها توجه داشته باشید که پرده ایی که استفاده می نمایید نباید بلرزد، بنابراین یا یک پارازیت افکن را به آن بچسبانید یا از مواد سنگین تری برای این کار استفاده نمایید.

Top